پاسخ کوتاه به هر دو سؤال بله است-اما پاسخ طولانیتر مستلزم بازگشایی این است که «قابل استفاده مجدد» در عمل به چه معناست و «قابل بازیافت» در زمینه سیستمهای زباله شهری که برای پارچههای پلی پروپیلن نبافته طراحی نشدهاند به چه معناست.
پلی پروپیلن نبافته در دو دهه گذشته به ماده غالب کیفهای تبلیغاتی و خردهفروشی تبدیل شده است. این ماده سبک است، نسبت به وزنش قوی است، تولید آن ارزان است و گرافیک چاپ شده را به راحتی می پذیرد. اما همین خواص زمانی که کیسه به پایان عمر مفید خود می رسد عوارض ایجاد می کند.
این مقاله به بررسی علم مواد، شواهد چرخه حیات و واقعیتهای عملی استفاده مجدد و بازیافت میپردازدکیسه مواد غذایی غیر بافته شدهs.
معنای واقعی "نبافته" چیست
اصطلاح "بدون بافته" روشی از تولید پارچه را توصیف می کند، نه یک ترکیب شیمیایی خاص. در زمینه کیسه های مواد غذایی، مواد تقریباً همیشه پلی پروپیلن اسپان باند (PP) است-یک پلیمر ترموپلاستیک مشتق شده از گاز پروپیلن، که خود از پروپان یا نفتا در پالایش نفت یا فرآوری گاز طبیعی تولید می شود.
تولید Spunbond به این صورت عمل می کند: گلوله های پلی پروپیلن ذوب می شوند، از طریق صدها نازل کوچک اکسترود می شوند تا رشته های پیوسته را تشکیل دهند، و سپس بر روی یک تسمه متحرک در یک الگوی وب تصادفی قرار می گیرند. سپس وب-معمولاً با گرما و فشار از طریق غلتکهای آهکی، یا گاهی اوقات توسط سوزن-پانچ کردن یا پیوند شیمیایی- برای ایجاد یک صفحه منسجم به هم متصل میشود. نتیجه به نظر می رسد و تا حدودی شبیه پارچه است، اما بافته نشده است. هیچ نخ تار و پود در زوایای قائم در هم آمیخته نشده است. یکپارچگی ساختاری به طور کامل از شبکه فیلامنت پیوندی ناشی می شود.
تحقیق در مورد خواص مکانیکی منسوجات نبافته spunbond، منتشر شده درمجله الیاف و پارچه های مهندسی شدهو مجلات مهندسی پلیمر مرتبط، نشان می دهد که استحکام کششی در جهت ماشین (جهتی که رشته ها گذاشته شده اند) معمولاً 30 تا 60٪ بیشتر از جهت ماشین است. این ناهمسانگردی برای دوام کیسه اهمیت دارد: کیسه مواد غذایی که در محل اتصال دسته خراب می شود معمولاً خراب می شود زیرا بار در محور ضعیف ورق نبافته اعمال می شود.
قابلیت استفاده مجدد: چند سفر؟
ادعای قابل استفاده مجدد در مورد کیسههای بافته نشده پلیپروپیلن بر دو ویژگی است: مواد به راحتی تحت بارگیری معمولی پاره نمیشوند، و دستهها-اگر بهدرستی تقویت شوند{2}}در چرخههای بلند کردن مکرر مقاومت میکنند.
مطالعاتی که برای تعیین کمیت چرخههای استفاده مجدد تلاش کردهاند، معمولاً «پایان عمر» را به عنوان نقطهای تعریف میکنند که در آن کیسه یا سوراخی بزرگتر از اندازه مشخص ایجاد میکند، دستهاش را از دست میدهد یا دچار تخریب شدید سطحی میشود که کاربر آن را دور میاندازد. یک مطالعه ارزیابی چرخه زندگی (LCA) با مقایسه کیسههای پلاستیکی تکمصرف، کیسههای کاغذی، پارچههای نخی و -لباسهای غیر بافته پلیپروپیلن-منتشر شده درعلوم و فناوری محیط زیستو مجلات مشابه-دریافتند که بسته به دسته تأثیر اندازهگیری شده (آب، تغییر اقلیم و غیره) یک کیسه پلیاتیلن با چگالی کم-بهازای هر-استفاده از کیسههای پلیپروپیلن باید تقریباً ۱۱ تا ۲۶ بار استفاده مجدد شود تا حتی با یک کیسه پلیاتیلن با چگالی کم (LDPE) یکبار مصرف شود.
گستره وسیعی که در آن برآورد وجود دارد نشان دهنده تفاوت های روش شناختی در مدل سازی LCA است. مطالعاتی که فرض میکنند کیسه{1}}بدون بافت 50 یا 100 بار مورد استفاده مجدد قرار میگیرد، نمایههای محیطی بسیار مطلوبی ایجاد میکند. مطالعاتی که فرض میکنند فقط 5 تا 10 بار از آن استفاده مجدد میشود، نتایج مطلوبتری به دست میدهد.
نرخ استفاده مجدد عملی متغیری است که نتیجه واقعی محیطی را تعیین می کند. بررسیهای رفتار مصرفکننده، که توسط آژانسهایی مانند آژانس محیطزیست بریتانیا و نهادهای مشابه در سایر حوزههای قضایی گردآوری شده است، نشان میدهد که بسیاری از مصرفکنندگان با وجود قابلیت استفاده مجدد فنی،-کیسههای تبلیغاتی بدون بافت را بهعنوان اقلام یکبار مصرف-در نظر میگیرند. کیف به صورت رایگان در یک نمایشگاه تجاری یا با خرید خریداری می شود، یک یا دو بار استفاده می شود و سپس در یک کشو نگهداری می شود یا دور انداخته می شود. در این موارد، حسابداری زیست محیطی به طور چشمگیری تغییر می کند: یک کیسه فنی قابل استفاده مجدد که مجدداً استفاده نمی شود، هیچ مزیتی نسبت به یک-جایگزین یکبار مصرف ندارد.
A کیسه های مواد غذایی غیر بافته شدهبرنامهای که شامل یک حرکت رفتاری-مانند یک پیام نمایش داده شده در محل فروش، یا یک تخفیف کوچک برای هر استفاده مجدد است-به طور پیوسته تعداد میانگین استفاده مجدد بالاتری را در آزمایشهای میدانی ایجاد میکند. ظرفیت فنی مواد عامل محدود کننده نیست. شکل گیری عادت مصرف کننده است.
تخریب و عمر خدمات
پلی پروپیلن هنگامی که در معرض اشعه ماوراء بنفش (UV)، درجه حرارت بالا و ساییدگی مکانیکی قرار می گیرد تجزیه می شود. آزمایشهای نوردهی در فضای باز انجام شده بر اساس ASTM D1435 (عملی برای هوازدگی پلاستیکها در فضای باز) گچی سطح قابل مشاهده و از دست دادن استحکام کششی در پارچههای پلیپروپیلن اسپانباند را در عرض 3 تا 6 ماه از قرار گرفتن در معرض مداوم در فضای باز، بسته به عرض جغرافیایی و شدت UV فصلی نشان میدهد.
برای کیسههای مواد غذایی که در داخل خانه نگهداری میشوند و به صورت دورهای استفاده میشوند، عمر مفید بسیار طولانیتر است-معمولاً ۱ تا ۳ سال استفاده منظم قبل از اینکه اتصال دسته از کار بیفتد یا پارچه دچار پارگی غیرقابل جبران شود. عامل محدود کننده معمولاً تخریب پلیمر نیست، بلکه خستگی مکانیکی در نقاط تمرکز تنش است: درزهای اتصال دسته، گوشه های تا شده، و مناطقی که جوهر چاپی پارچه را سفت کرده و محل شروع{4}ترک ایجاد کرده است.
افزودن تثبیت کننده های UV و بسته های آنتی اکسیدانی در طول تولید گلوله های پلی پروپیلن، عمر خدمات در فضای باز را به میزان قابل توجهی افزایش می دهد. اکثر کیسههای تجاری غیر بافته شده برای بازارهای خارج از منزل (کیسههای ساحلی، کیفهای بازار کشاورز) از این افزودنیها استفاده میکنند. نقطه مقابل این است که پلی پروپیلن تثبیت شده در برابر تخریب محیط زیست حتی در محیط های دفن زباله یا کمپوست مقاوم تر است، که مدیریت پایان عمر را پیچیده می کند.
قابلیت بازیافت: پاسخ فنی در مقابل پاسخ عملی
از نظر فنی، پلی پروپیلن قابل بازیافت است. این به عنوان کد شناسایی رزین شماره 5 در استاندارد ASTM D7611 / ASTM D7611M برای کدهای شناسایی رزین طبقه بندی شده است. تکه های پلی پروپیلن تمیز را می توان ذوب کرد-در گلوله های بازیافتی و سپس به محصولات جدید{6}}به طور معمول غیر{7}}غذایی{8}} مانند اجزای داخلی خودرو، جعبه باتری، یا نیمکت های پارک، ذوب کرد.
عملا،کیسه های مواد غذایی غیر بافته شدهبه ندرت از طریق سیستم های حاشیه ای بازیافت می شوند. دلایل هم فنی و هم اقتصادی است:
آلودگی.کیسه های مواد غذایی باقیمانده غذا، چربی، خاک و جوهر را جمع می کنند. تاسیسات بازیافت پلاستیک های مخلوط شده را بر اساس نوع رزین با استفاده از طیف سنجی نزدیک مادون قرمز (NIR) یا فلوتاسیون چگالی دسته بندی می کنند. پارچههای بافته نشده{3} آلوده ممکن است به اشتباه دستهبندی شوند یا دستهای از پوستههای تمیز را آلوده کنند و کیفیت خروجی بازیافتی را کاهش دهند.
درهم تنیدگی فیبر در تجهیزات مرتب سازیپارچههای غیر بافته میتوانند راحتتر از ظروف پلاستیکی سفت و سخت روی صفحههای مرتبسازی و نوار نقالهها گیر کنند. تسهیلات بازیابی مواد (MRF) برای بطری ها، ظروف، و بسته بندی های سفت و سخت،-نه پارچه های انعطاف پذیر بهینه شده اند. درهم تنیدگی باعث خرابی و افزایش هزینه های نگهداری می شود.
ارزش مواد کمپلی پروپیلن قیمت بازار پایین تری نسبت به PET (#1) یا HDPE (#2) دارد. ضریب شکل نازک و چگالی کم کیسه-بدون بافت، جرم پلیمری قابل بازیافت بسیار کمی را در هر مورد تولید میکند. اقتصاد جمعآوری، مرتبسازی، تمیز کردن و پردازش مجدد کیسههای بافته نشده به ندرت برای برنامههای بازیافت شهری مشخص میشود.
برخی از خردهفروشان و توزیعکنندگان محصولات تبلیغاتی برنامههایی را ایجاد کردهاند که{0}}کیسههای غیر بافته شده را به بازیافتهای تخصصی ارسال میکنند. این برنامهها با جمعآوری حجم و پیش{3} مرتبسازی مواد قبل از رسیدن به بازیافت کار میکنند، که باعث بهبود اقتصادی میشود. اما این برنامه ها بخش کوچکی از حجم کل کیسه های در گردش را پوشش می دهند.
بازیافت حرارتی و بازیابی انرژی
هنگامی که بازیافت مکانیکی در دسترس نباشد، پلی پروپیلن را می توان برای بازیافت انرژی سوزاند. ارزش حرارتی پلی پروپیلن تقریباً 46 MJ/kg{2}}بیشتر از زغال سنگ است و با سوخت دیزل قابل مقایسه است. ضایعات مدرن-تاسیسات انرژی مجهز به کاهش کاتالیزوری انتخابی برای کنترل NOx و فیلترهای پارچه ای برای حذف ذرات می توانند 20 تا 25 درصد انرژی ورودی را به عنوان الکتریسیته بازیابی کنند و باقیمانده به عنوان گرمای درجه پایین رد شود.
دستورالعمل چارچوب زباله اتحادیه اروپا (2008/98/EC، اصلاح شده) بازیافت انرژی را به عنوان ارجح به دفن زباله طبقه بندی می کند، اما در سلسله مراتب زباله تابع بازیافت است. برای کیسههای بافته نشده که به دلیل آلودگی یا نبود زیرساختهای محلی قابل بازیافت مکانیکی نیستند، ضایعات انرژی در مقایسه با دفن زباله، جایی که مواد اساساً به طور نامحدود در شرایط بیهوازی باقی میمانند، یک مسیر دفع مطلوب اجتماعی است.
ریختن میکروپلاستیک
نگرانی جدیدتر در ادبیات تحقیق این است که آیا پارچه های پلی پروپیلن بافته نشده در حین استفاده و شستشو ذرات میکروپلاستیک را می ریزند یا خیر. مطالعاتی که رهاسازی میکروفیبر از منسوجات مصنوعی، از جمله پارچههای غیر بافته را بررسی میکنند، انتشار ذرات را در طی هم زدن مکانیکی (مانند درام ماشین لباسشویی) تشخیص دادهاند. میزان انتشار کیسه های مواد غذایی بدون بافت به طور خاص به اندازه منسوجات پلی استر بافته شده یا بافتنی مورد مطالعه قرار نگرفته است، اما مکانیسم مشابه است: تماس ساینده رشته ها را در نقاط اتصال آنها می شکند و قطعات آزاد شده وارد جریان فاضلاب می شوند.
تحقیق منتشر شده درعلم کل محیط زیستوبولتن آلودگی دریاییانتشار میکروپلاستیک از مواد مبتنی بر PP{0}} نشان میدهد که ذرات ریختهشده معمولاً در محدوده ۵۰ تا ۵۰۰ میکرومتر هستند-به اندازهای کوچک هستند که از بسیاری از سیستمهای تصفیه تأسیسات تصفیه فاضلاب عبور کرده و وارد آبهای سطحی شوند. سرنوشت زیست محیطی میکروپلاستیک های پلی پروپیلن یک منطقه تحقیقاتی فعال است. شواهد فعلی نشان میدهد که میکروپلاستیکهای PP در آب شیرین و آب دریا شناور میشوند (زیرا چگالی PP کمتر از آب است) و به تدریج تحت قرار گرفتن در معرض UV تخریب میشوند، اما مقیاس زمانی برای کانیسازی کامل در دههها اندازهگیری میشود تا سالها.
مصرفکنندگانی که کیسههای خواربار بافته نشده پلیپروپیلن- را برای از بین بردن لکهها یا بوهای غذا میشویند، باید بدانند که شستشو باعث تسریع ریزش میکروفیبر میشود. شستن دست-در آب سرد با حداقل هم زدن اثر را کاهش میدهد اما از بین نمیرود. خشک کردن خطی به جای خشک کردن ماشینی، سایش مکانیکی را کاهش می دهد.
مقایسه مسیرهای پایان--زندگی
چارچوب ارزیابی چرخه عمر تعریف شده در ISO 14040 و ISO 14044 روشی ساختاریافته برای مقایسه سناریوهای-پایان-زندگی ارائه میدهد. مسیرهای مربوط به یک کیسه- پلی پروپیلن غیر بافته عبارتند از:
استفاده مجدد (طول عمر مفید):پایان عمر-- را به تأخیر میاندازد و تأثیر تولید اولیه را در چرخههای استفاده بیشتر از بین میبرد. این تقریباً همیشه بالاترین-ارزش استفاده از کیف است.
بازیافت مکانیکی:مواد را به یک محصول پلی پروپیلن متفاوت تبدیل می کند. پلیمر جدیدی تولید میکند اما در مقایسه با مواد بکر، خواص مکانیکی کمتری دارد (بریدگی زنجیره پلیمر در طول پردازش مجدد).
بازیابی انرژی:محتوای کالری را به عنوان گرما و برق بازیابی می کند. پلیمر را بازیابی نمی کند، اما مصرف سوخت فسیلی را در نیروگاه کاهش می دهد.
دفن زباله:بدون بازیابی مواد یا انرژی (در بیشتر حوزههای قضایی، برخی از محلهای دفن زباله متان را از زبالههای آلی جمعآوری میکنند، اما پلیپروپیلن متان قابل توجهی تولید نمیکند زیرا پیوندهای هیدرولیزپذیر ندارد). این ماده برای چندین دهه تا قرن ها باقی می ماند.
زباله / انتشار محیطی:کیسه وارد محیط طبیعی می شود. تخریب نوری در نهایت پلیمر را به قطعات کوچکتر میشکند، اما کانیسازی کامل به CO2 و آب در شرایط محیطی بسیار کند است.
مطالعات LCA به طور مداوم این مسیرها را به ترتیب ذکر شده در بالا رتبه بندی می کند: ابتدا استفاده مجدد، سپس بازیافت مکانیکی، سپس بازیافت انرژی، سپس دفن زباله، سپس زباله. این رتبهبندی در چندین دستههای تأثیر قوی است، اگرچه میزان تفاوت بین بازیافت و بازیافت انرژی با کارآیی زبالههای محلی-به{2}}تاسیسات انرژی متفاوت است.
توصیه های عملی
برای مصرف کنندگان و افسران تدارکات که مشخص می کنندکیسه های مواد غذایی غیر بافته شدهبرای خرده فروشی یا استفاده تبلیغاتی، چندین ملاحظات مبتنی بر شواهد- اعمال می شود:
وزن پایه سنگین تر را مشخص کنید.پارچههایی در محدوده 80 تا 120 گرم بر متر قبل از ایجاد شکست درزهای دستهای، چرخههای استفاده مجدد بیشتری را نسبت به پارچههای 60 گرمی تحمل میکنند. اگر میزان استفاده مجدد قابل مقایسه باشد، توده پلیمر اضافی با عمر مفید طولانی تر جبران می شود.
نقاط اتصال دسته را تقویت کنید.چسباندن حرارتی یا دوخت میله ای در محل اتصالات دسته- رایج ترین حالت شکست را کاهش می دهد.
شامل استفاده مجدد از پیامکیسه هایی که حاوی پیام چاپی در مورد اهداف استفاده مجدد هستند (به عنوان مثال، "این کیف جایگزین X کیسه- یکبار مصرف شده است) با فرکانس استفاده مجدد مشاهده شده بالاتر در مطالعات رفتاری مرتبط است.
یک کانال-برگشت-پایان زندگی- ایجاد کنید.حتی یک سطل جمع آوری ساده در محل توزیع، احتمال اینکه کیسه ها به جای دفن زباله به یک بازیافت مکانیکی برسند را افزایش می دهد.
از فرض کمپوست پذیری خودداری کنید.پلی پروپیلن تحت هیچ استاندارد شناخته شده ای (EN 13432، ASTM D6400) قابل کمپوست شدن نیست. کیسه های با برچسب "PP زیست تخریب پذیر" معمولا حاوی یک افزودنی است که باعث تخریب اکسیداتیو می شود، اما محصول نهایی هنوز قطعات میکروپلاستیک است، نه جذب بیولوژیکی. دستورالعمل 904/2019 کمیسیون اروپا در مورد پلاستیکهای یکبار مصرف به صراحت به نگرانیها در مورد پلاستیکهای تجزیهپذیر اکسو- اشاره میکند و خاطرنشان میکند که این پلاستیکها در یک بازه زمانی معقول منجر به تجزیه زیستی کامل نمیشوند.
مراجع
- ASTM International.ASTM D1435: تمرین استاندارد برای هوازدگی پلاستیک در فضای باز. ASTM، West Conshohocken، PA.
- ASTM International.ASTM D7611 / D7611M: تمرین استاندارد برای کدگذاری مقالات تولید شده پلاستیکی برای شناسایی رزین. ASTM، West Conshohocken، PA.
- ASTM International.ASTM D6954: راهنمای استاندارد برای افشای و آزمایش پلاستیک هایی که در محیط با ترکیبی از اکسیداسیون و تجزیه زیستی تجزیه می شوند. ASTM، West Conshohocken، PA.
- ASTM International.ASTM D6400: مشخصات استاندارد برای برچسب گذاری پلاستیک های طراحی شده برای کمپوست هوازی در تاسیسات شهری یا صنعتی. ASTM، West Conshohocken، PA.
- سازمان بین المللی استاندارد.ISO 14040: مدیریت زیست محیطی - ارزیابی چرخه حیات - اصول و چارچوب. ISO، ژنو، 2006.
- سازمان بین المللی استاندارد.ISO 14044: مدیریت زیست محیطی - ارزیابی چرخه حیات - الزامات و دستورالعمل ها. ISO، ژنو، 2006.
- پارلمان و شورای اروپادستورالعمل 2008/98/EC در مورد زباله (دستورالعمل چارچوب زباله). مجله رسمی اتحادیه اروپا، 2008.
- کمیسیون اروپادستورالعمل (EU) 2019/904 در مورد کاهش تأثیر برخی از محصولات پلاستیکی بر محیط زیست. مجله رسمی اتحادیه اروپا، 2019.
- روچمن، سی ام، و همکاران. زباله های پلاستیکی را به عنوان خطرناک طبقه بندی کنید.طبیعت، جلد{0}}، شماره 7436، 2013، ص. 169–171.
- دی فروند، اچ، و همکاران. "الیاف میکروپلاستیک در محیط: نیازهای تحقیقاتی ناشی از کارگروه ریختن الیاف."علوم و فناوری محیط زیست، جلد{0}}، شماره 4، 2021، ص. 2134–2147.
- شن، ام.، و همکاران. "میکروپلاستیک در محیط: مروری بر تکنیک های شناسایی و کمی سازی."علم کل محیط زیست، جلد{0}}، 2021، 143977.
- دانشگاه غرب انگلستان، بریستول.ارزیابی چرخه زندگی کیف های حامل سوپرمارکت. گزارش نهایی به آژانس محیط زیست بریتانیا، 2011.
- زو، جی، و سی کیو یانگ. "خواص مکانیکی و تجزیه و تحلیل شکست پارچه های نبافته اسپان باند."مجله الیاف و پارچه های مهندسی شده، جلد{0}}، شماره 3، 2019.

