امروز تقریباً در هر بازار یا بوتیک صنایع دستی قدم بزنید و احتمالاً مجبور نیستید قبل از دیدن یک کیف کتانی ساخته شده از جین زیاد نگاه کنید. برخی به عنوان لوازم جانبی مد فروخته میشوند، برخی دیگر بهعنوان جایگزینهای سازگار با محیط زیست{1}}برای کیسههای پلاستیکی. زمین تقریباً همیشه یکسان است: "جین بازیافت شده"، "مد نوآورانه"، "یک کیسه در یک زمان سیاره را نجات دهید."
داستان خوب به نظر می رسد. اما آیا واقعا حقیقت دارد؟ هستندکیف های جینواقعاً سازگار با محیط زیست-، یا ادعای پایداری بیشتر بازاریابی است تا محتوا؟
این راهنما ادعاهای بازاریابی را کاهش می دهد. به این میپردازد که جین چیست، چه چیزی برای ساخت آن انجام میشود، وقتی دور ریخته میشود چه اتفاقی میافتد، و مزایای واقعی زیستمحیطی-و سود واقعی کجاست.
جین از کجا می آید: مشکل پنبه
برای تصمیم گیری در مورد سازگاری با محیط زیست- کیف جین، باید از ابتدا شروع کنید. که پنبه است.
پنبه یک الیاف طبیعی است. الیاف طبیعی عموماً نسبت به الیاف مصنوعی{1}}نفت مانند پلی استر یا نایلون زیست تخریب پذیرتر هستند. آن قسمت از داستان حقیقت دارد. اما اینکه پنبه چقدر پایدار است بستگی زیادی به نحوه رشد آن دارد. و کشت پنبه معمولی تاثیر زیادی بر محیط زیست دارد.
پنبه به آب زیادی نیاز دارد. در کشاورزی معمولی، ساخت یک کیلوگرم پرز پنبه حدود 10000 لیتر آب نیاز دارد. این مقدار برای تقریباً یک شلوار جین کافی است. این مقدار آب است. این امر به ویژه در مکان هایی که آب کمیاب است صادق است.
سپس استفاده از آفت کش ها وجود دارد. پنبه معمولی مقدار مشخصی از زمین را اشغال می کند. اما در مقایسه با مساحت زمین خود از سهم بسیار بیشتری از آفت کش های جهان استفاده می کند. حشرهکشهای مورد استفاده در مزارع پنبه، مانند ارگانوفسفرهها و کارباماتها، اثرات شناخته شدهای بر سلامت خاک، سیستمهای آبی و ایمنی کشاورزان دارند.
این بدان معنا نیست که پنبه همیشه ناپایدار است. پنبه ارگانیک به آفت کش های مصنوعی اجازه نمی دهد. همچنین به بازیابی خاک کمک می کند. بنابراین پنبه ارگانیک بسیاری از این مشکلات را برطرف می کند. اما پارچه جین موجود در یک کیف حمل و نقل در بازار محلی شما بیشتر پنبه معمولی است تا ارگانیک. تنها زمانی که ارگانیک است زمانی است که محصول به وضوح این را بیان می کند.
ردپای تولید: رنگرزی جایی است که همه چیز زشت می شود
تولید پارچه یک چیز است. تبدیل آن پارچه به یک لباس یا کیف تمام شده یک - دیگر است و هزینه زیست محیطی در اینجا قابل توجه است.
جین تقریباً به طور کلی با رنگرزی نیلی مرتبط است، فرآیندی که به آن رنگ آبی مشخص می دهد. رنگرزی ایندیگو به شدت شیمیایی-فشرده است. مقادیر زیادی از نیل مصنوعی، عوامل قلیایی مانند هیدروکسید سدیم و عوامل کاهنده در حمام رنگ استفاده می شود و فاضلاب حاصل از رنگرزی های جین یکی از آلوده ترین ها در صنعت نساجی است.
اگر تا به حال عبارت «رودخانههای آبی بنگلادش» را شنیده باشید، به آبراههای پایین دست مراکز تولید جین اشاره دارد که با پساب رنگهای فرآوری نشده آلوده شدهاند. در حالی که برندهای بزرگ در سالهای اخیر سرمایهگذاری معناداری در تصفیه فاضلاب انجام دادهاند، این مشکل - بهویژه در میان تولیدکنندگان کوچکتر که با قیمتهای پایینتری تولید میکنند، از بین نرفته است.
برای یککیف کتانی جینبرای ارائه یک ادعای زیست محیطی معتبر، شفافیت در مورد محل رنگ آمیزی پارچه و تحت چه استانداردهای زیست محیطی بسیار مهم است. یک کیسه ساخته شده از پارچه تولید شده در یک مرکز با تصفیه مناسب پساب، محصولی بسیار متفاوت با کیسه ای است که بدون نظارت زنجیره تامین ساخته شده است.
Upcycling: The Stronest Case for Jenim Tote Bags
اینجا کجاستکیف های جینقوی ترین استدلال پایداری خود را ارائه می دهند، و ارزش توضیح واضح را دارد.
بهترین حالت برای محیط زیست بالا بردن دوچرخه است. این یعنیکیف کتانی جیناز شلوار جین کهنه، لباس کار دور ریخته شده یا پارچه باقی مانده از کارخانه های پوشاک درست می شود. از پارچه جدید ساخته نشده است. در این صورت هزینه زیست محیطی کشت پنبه و بیشتر رنگرزی آن قبلاً اتفاق افتاده است. ساخت کیسه فقط انرژی اضافی، کار و مواد تکمیلی لازم برای برش، دوخت و تکمیل محصول را اضافه می کند.
ریاضی در این مورد واقعاً مطلوب است. مطالعه ای توسط بنیاد الن مک آرتور تخمین زده است که افزایش عمر فعال پوشاک و محصولات نساجی تنها به مدت 9 ماه، میزان کربن، آب و ضایعات در هر مصرف را حدود 20 تا 30 درصد کاهش می دهد. یک کیسه حمل و نقل ساخته شده از جین بازسازی شده که جایگزین کیسه پلاستیکی برای هزاران سفر خرید در طول عمر خود می شود، به راحتی در آن دسته- عمر طولانی قرار می گیرد.
مقايسهاي كه اهميت دارد نيز "كمپت جين در مقابل يك محصول فرضي كامل" نيست. اگر جین به محل دفن زباله می رفت و جایگزین آن یک پارچه پلاستیکی جدید بود، آن چرخش شدهکیف کتانی جینتقریباً مطمئناً انتخاب بهتری است.
در مورد زیست تخریب پذیری چطور؟
یکی از شایع ترین ادعاهای پیوست شده بهکیف های جیناین است که آنها زیست تخریب پذیر هستند. این تا حدی درست است و پیچیده تر از آن چیزی است که به نظر می رسد.
جین پنبه ای، در اصل، زیست تخریب پذیر است. الیاف پنبه بر پایه سلولزی- است و بسته به محیط در طی ماه ها تا چند سال در خاک یا شرایط کمپوست تجزیه می شود. با این حال، بیشتر جین ها پنبه خالص نیستند. بسیاری از پارچههای جین حاوی درصدی از الیاف مصنوعی - معمولاً 1 تا 3 درصد الاستین برای کشش یا ترکیبهای بالاتر برای بافتهای خاص هستند. این اجزای مصنوعی تجزیه زیستی نمیشوند و میتوانند برای دههها در محیط باقی بمانند.
سپس رنگ است. نیل مصنوعی و سایر رنگهای چسبیده به الیاف پنبه سطحی را که در معرض ارگانیسمهای در حال تجزیه قرار میگیرد، کاهش میدهند و سرعت تخریب را کاهش میدهند. برخی از جینها همچنین درمانهای تکمیلی شیمیایی (نرمکنندهها، مقاومکنندههای لکهدار، بازدارندههای آتش) را دریافت میکنند که خرابی پایان عمر--را پیچیدهتر میکند.
بنابراین، در حالی که ضایعات جین 100٪ پنبه، رنگ نشده، سفید نشده و تصفیه نشده به سرعت زیست تخریب می شود، کیسه پارچه جین تمام شده رنگ شده و تمام شده پیشنهادی کندتر است - به طور بالقوه پنج سال یا بیشتر در شرایط دفن زباله معمولی، که در آن اکسیژن و فعالیت میکروبی محدود است، طول می کشد.
ادعاهای کمپوست پذیری مستحق بررسی مشابه هستند. برای اینکه یک محصول نساجی در شرایط کمپوست خانگی واقعاً قابل کمپوست باشد، الیاف، رنگ، نخ و هر سخت افزاری (زیپ، پرچ، برچسب های چاپی) همگی باید با کمپوست- سازگار باشند. بیشترکیف های جیندر این آزمون حداقل در یک جزء مردود شوید.
موضوع، سخت افزار، و اجزای پنهان
تجزیه و تحلیل پایداری که فقط بر روی پارچه جین تمرکز دارد چیزهای زیادی را از دست می دهد. نخ های مورد استفاده برای دوخت کیسه - به ویژه نخ پلی استر که در اکثر تولیدات استاندارد است - زیست تخریب پذیر نیستند. پرچها، گیرهها یا دکمههای کیسه جین فلزی هستند که در محل دفن زباله خراب نمیشوند، اما حداقل مواد شیمیایی مضر را آزاد نمیکنند.
برچسبهای چاپ شده و برچسبهای مراقبتی یکی دیگر از اجزایی هستند که اغلب نادیده گرفته میشوند. انتقالهای مبتنی بر PVC یا برچسبهای کاغذ بازیافت نشده- ورودیهای کوچک اما واقعی را اضافه میکنند که در پایان عمر از بین نمیروند.
واقعاً سازگار با محیط زیست-کیف های جینمواردی هستند که سازنده به این جزئیات فکر کرده است - نخ پنبهای ارگانیک، سختافزار فلزی بازیافتی، جوهرهای مبتنی بر آب-روی برچسبهای کاغذی، حداقل بستهبندی. این نوع تفکر کلنگر بهجای هنجار صنعت، هنوز استثناست.
فاکتور دوام: طول عمر بیشتر از انتخاب فیبر مهم است
یکی از مواردی که در مد پایدار مورد توجه قرار نگرفته، طول عمر محصول است. کیسهای که بعد از شش ماه از بین میرود، تأثیرات زیستمحیطی در هر{1}}استفاده بسیار بدتر از کیفی است که پانزده سال طول میکشد - صرف نظر از اینکه از چه چیزی ساخته شده است.
جین یکی از بادوامترین منسوجات موجود است. سنگین، محکم بافته شده و از نظر مکانیکی قوی است. یک کیف جین خوب-که به طور منظم استفاده می شود و به درستی از آن مراقبت می شود، می تواند به راحتی یک دهه یا بیشتر دوام بیاورد. در عمل، این بدان معنی است که تأثیر زیست محیطی در هر استفاده در طول عمر کیف به طور فوق العاده کم می شود.
اینجاست که مقایسه با کیسههای پلاستیکی یکبار مصرف-بیشتر است. یک کیسه پلاستیکی که یک بار استفاده می شود و دور ریخته می شود، تمام هزینه های زیست محیطی تولید آن را برای یک بار مصرف متحمل می شود. یک کیف جین که برای خرید مواد غذایی، دویدن در کتابخانه، سفرهای ساحلی و حمل روزانه بیش از ده سال استفاده میشود، ردپای تولیدی خود را در صدها یا هزاران کاربرد توزیع میکند.
چگونه می توان ارزیابی کرد که آیا یک کیف جین خاص سازگار با محیط زیست-
با توجه به تمام موارد فوق، در اینجا سؤالات کلیدی وجود دارد که باید قبل از خرید کیف جین با در نظر گرفتن پایداری بپرسید:
آیا از جین احیا شده یا مرده ساخته شده است؟ این تنها بزرگترین عامل است. پارچه جدید=هزینه منبع جدید. جین بازسازی شده از بیشتر این موارد جلوگیری می کند.
آیا پنبه ارگانیک است؟ اگر از پارچه جدید استفاده شود، گواهی ارگانیک (GOTS، OCS) نشان دهنده شیوه های کشاورزی بهتر است.
پارچه کجا رنگ شده؟ به دنبال شواهد استانداردهای تصفیه فاضلاب باشید. گواهی Bluesign یا موارد مشابه یک شاخص معنادار است.
نخ و سخت افزار از چه چیزی ساخته شده است؟ نخ پلی استر رایج است. نخ پنبه ارگانیک بهتر است. سخت افزار فلزی قابل قبول است. پی وی سی نیست.
در پایان زندگی چه اتفاقی می افتد؟ آیا می توان آن را کمپوست، بازیافت یا تعمیر کرد یا به سمت محل دفن زباله می رود؟
احتمال دوامش چقدره؟ پارچه ضخیمتر، دستههای تقویتشده و دوخت باکیفیت همگی نشانههای یک محصول بادوام هستند.
خط پایین
کیف های جیندر یک موقعیت واقعا مطلوب در طیف پایداری - اما با شرایط مهم بنشینید.
وقتی جین واقعاً از منابع مصرفکننده-بهخوبی ساخته میشود-و جایگزین جایگزینهای یکبار مصرف واقعی در طول عمر خود میشود، استدلال زیستمحیطی قوی است و{2}}به خوبی پشتیبانی میشود. شور و شوق فزاینده بازار مد برای جینهای نوساز، شستشوی خالص سبز نیست - منفعت مادی واقعی در منحرف کردن زبالههای نساجی از محل دفن زباله و جابجایی تولید کیسههای پلاستیکی یا کاغذی بکر است.
نسخه ضعیفتر استدلال - کیسهای ساخته شده از جین تازه تولید شده، رنگشده معمولی و بدون شفافیت زنجیره تأمین، تبلیغ میشود که صرفاً به این دلیل که "جین است و جین طبیعی است" - دفاع از آن بسیار دشوارتر است. الیاف طبیعی که بهطور ناپایدار تولید میشوند و بدون کنترلهای زیستمحیطی فرآوری میشوند، به راحتی میتوانند تأثیر بدتری در چرخه زندگی نسبت به جایگزینهای مصنوعی-بهخوبی طراحیشده داشته باشند.
غذای آماده این نیستکیف های جینبد هستند این است که ادعای پایداری کاملاً به نحوه ساخت کیسه، از چه مواد و نحوه استفاده بستگی دارد. جزئیات را بخوانید، سوالات را بپرسید و تا جایی که ممکن است از کیسه استفاده کنید.
